Nalatenschap van een dierbare collega

Pedagogische Tact

Nalatenschap van een dierbare collega

Alle leraren willen dat kinderen gelukkig zijn en met plezier naar school komen.
Alle leraren willen dat kinderen zich optimaal ontwikkelen.
Alle leraren willen dat kinderen een positief en reëel zelfbeeld ontwikkelen.
Alle leraren willen dat kinderen zelfvertrouwen en veerkracht ontwikkelen.
Alle leraren willen dat kinderen opgroeien tot autonome volwassenen die vanuit een morele verbondenheid met anderen, een positieve bijdrage kunnen leveren aan de samenleving.

Vanzelfsprekend moet een leraar daarom beschikken over goede didactische kennis en vaardigheden, vanzelfsprekend moet het klassenmanagement in orde zijn, moeten de lessen goed worden voorbereid, maar…

De essentie van goed onderwijs is echter niet zozeer om kennis, inhouden en vaardigheden over te dragen maar om de leerlingen te ‘raken’ (uit te dagen, te begeleiden, te ondersteunen…), zodat zij ook intrinsiek gemotiveerd raken om die kennis, inhouden en vaardigheden eigen te maken. Bij pedagogische tact zien we de pedagogische omgang van leraren met hun leerlingen als dé kern van het werk. Het soort omgang dat vraagt om openheid, (zelf)vertrouwen, moreel bewustzijn, om ontspannen aanwezig te zijn in het moment met een scherp bewustzijn voor wat zich afspeelt en wat dat van je vraagt, om van daaruit tactvol te kunnen handelen. Pedagogisch Tact is ‘op het goede moment de juiste dingen doen, ook in de ogen van de leerling’.

Voor alles betekent dat, dat de leraar in contact met zichzelf moet staan, verbonden moet zijn met zichzelf. Wie verbonden is met zichzelf, weet wie en hoe hij is, weet wat zijn innerlijke drijfveren zijn, weet welke leraar hij wil zijn en wat hij ziet als zijn pedagogische opdracht, weet wat hij kan en nog kan leren. Verbondenheid met jezelf gaat over zelfbewustzijn, zelfvertrouwen, zelfwaardering, zelfrespect en kritische zelfverantwoordelijkheid. Wie verbonden is met zichzelf durft voor alles te vertrouwen op zijn interne kompas en zijn innerlijk weten, op zijn intuïtie die hij iedere dag blijft ontwikkelen.

De leraar die verbonden is met zichzelf, probeert vanuit goed afgestemde relaties zijn leerlingen te ‘raken’, hen uit te dagen, te begeleiden en te ondersteunen om verbonden te raken met zichzelf, met anderen en met de wereld om hem heen.

De missie van de school is dat ieder kind zich gezien, gehoord, gekend en begrepen voelt, dat ieder kind weet, merkt, voelt dat hij ertoe doet, dat hij erbij hoort dat ieder kind mag zijn wie hij is, om te worden wie hij wil zijn dat ieder kind zich verbonden voelt, erbij hoort én dat niet één kind wordt buitengesloten.

Roland Schut